ตลาดแฟรนไชส์ในสิงคโปร์
ตอน : ขั้นตอนการสร้างแฟรนไชส์ข้ามประเทศ
Penetration to Singapore Franchise Market
การขยายตลาดต่างประเทศไม่ว่าจะไปประเทศไหนก็ตามโดยเฉพาะในสิงคโปร์ มีข้อสังเกตที่สำคัญสองข้อคือ อย่างแรกนั้นจะต้องมีธุรกิจที่มั่นคงพิสูจน์ความสำเร็จได้จริงเสียก่อน การขยายรูปแบบร้านค้าไปยังตลาดสิงคโปร์นั้นระบบแฟรนไชส์น่าจะได้รับการตอบรับดีกว่า การเข้าไปในตลาดด้วยการออกงานด้านแฟรนไชส์ ไม่ว่าจะเป็นงานเล็กใหญ่แต่ให้ได้มากที่สุดคือ ความสัมพันธ์ที่ดีหาช่องทางที่สามารถติดต่อต่อเนื่องได้ แต่ต้องมั่นใจเสียก่อนว่าธุรกิจของเรานั้นมีความแตกต่าง มีระบบงานที่ดีพอ มีความรู้ความเชี่ยวชาญไม่แพ้คนอื่น ไม่อย่างนั้นรายชื่อที่ได้ หรือการติดต่อที่มีก็ไม่มีประโยชน์อยู่ดี หลักการที่สำคัญคือต้องหาคู่ทางธุรกิจที่ดีให้ได้ก่อน การหาโอกาสเปิดร้านในทำเลดีๆได้ยังไม่ดีเท่ากับคุณสามารถหาคู่ธุรกิจดีๆได้สักคน การหาแฟรนไชส์ต่างประเทศนั้นเขาไม่นิยมเปิดกันเป็นร้านเดี่ยวแต่มักจะเน้นหาคนที่มีศักยภาพที่จะดูแลทั้งพื้นที่มีโอกาสขยายสาขามากกว่าร้านเดียว ซึ่งจะดีด้วยประการทั้งปวง
การวางแผนขยายงานอาจจะแบ่งเป็นสักสามระยะ คือ เริ่มต้นจากระยะสั้นที่ใช้เวลาสัก 1-2 ปี แล้วก็แผนระยะกลางที่อาจจะมีห้าปีขึ้นไป ส่วนระยะยาวก็ว่ากันเป็น 10 ปี ทีนี้ถ้าเป็นแผนระยะสั้นมักจะเน้นการหาคนที่เหมาะกับการขยายธุรกิจเพื่อเปิดขึ้นมาเป็นร้านต้นแบบมากกว่าที่จะเน้นการสร้างตราหรือลงทุนในกิจกรรมการตลาด เป็นไปได้ที่อาจจะกำหนดเขตพื้นที่ไม่กว้างมากนักก่อน เน้นการขยายแฟรนไชส์ที่ไม่ต้องลงทุนมากเกินไปใช้คนน้อย การหาแฟรนไชส์ซีอาจจะมาจากงานแสดงธุรกิจแฟรนไชส์ หรือการลงโฆษณาเพื่อหาผู้ลงทุนก็เป็นอีกวิธีหนึ่ง แต่แผนนี้ไม่ต้องซับซ้อนมากนัก
แต่ถ้าเป็นแผนระยะกลางที่ต้องใช้เวลาเพิ่มขึ้น ไม่ได้ต้องการให้เกิดร้านปุบปับแต่เป็นการวางแผนมากขึ้นหน่อย โดยทั่วไปถ้าเป็นไปได้ที่มีคู่ค้าที่ดีก็อาจจะตกลงเป็นหุ้นส่วนเปิดเป็นบริษัทร่วมทุนแล้วสร้างร้านต้นแบบขึ้นมาร่วมกันจากนั้นก็จะเริ่มหาแฟรนไชส์เพื่อขยายธุรกิจ แต่ถ้าต้องการให้เป็นบริษัทที่มีความมั่นคงขึ้นมาอีก ก็ต้องใช้แผนระยะยาว คือที่แผนยาวนานกว่าเพราะเน้นสร้างขึ้นมาเอง อาจจะเริ่มตั้งแต่การวางแผนด้านลิขสิทธิ์กันเลย จดทะเบียนการค้า เครื่องหมายให้ถูกต้องและสร้างเป็นบริษัทของตนเองขึ้นมา สร้างร้านต้นแบบทดลองตลาดเองเสียก่อน แผนระยะยางจึงใช้ทั้งเวลาและงบประมาณ แต่เมื่อสามารถสร้างชื่อเสียงและเข้าใจตลาดได้อย่างดีการเติบโตในตลาดนั้นก็ลดความเสี่ยงได้มากที่สุด เป็นไปได้การเตรียมการทั้งหมดจะต้องมีมากกว่า 7-10 ปีขึ้นไปกว่าจะกระจายสาขาในระบบแฟรนไชส์ได้ ในช่วงเวลาการปั้นธุรกิจก็ต้องมีการสร้างตลาดสร้างตราให้ได้รับความนิยมในพื้นที่เป้าหมาย
สุดท้ายก็คือ สิ่งที่ต้องระวังในการขยายธุรกิจไปต่างประเทศ ซึ่งก็เหมือนวันหนึ่งเราต้องหันหัวเรือออกทะเลไปสู่พื้นที่ที่เราไม่รู้จัก การเตรียมตัวให้พร้อมมากที่สุดจะช่วยไม่ให้หลงทาง การขยายธุรกิจแฟรนไชส์ไปต่างประเทศนั้นต้องมีความเข้าใจในระบบกฎหมาย ข้อบังคับต่างๆในระบบแฟรนไชส์แต่ละประเทศที่ต่างกันให้ดีเสียก่อน สำคัญระบบธุรกิจต้องนิ่งพอที่จะเชื่อได้ว่าจะทำให้คนที่เป็นแฟรนไชส์ของเรามีโอกาสประสบความสำเร็จได้จริง และต้องมั่นใจว่าเราได้วางแผนในการเตรียมวิธีการในการช่วยเหลือแฟรนไชส์ซีในต่างแดนได้จริงสามารถที่จะเข้าไปช่วยเหลือด้วยงบประมาณที่เพียงพอ ก่อนที่จะเริ่มต้นธุรกิจกับประเทศใดควรต้องมีการทดสอบตลาดการศึกษาตลาด ความต้องการ พฤติกรรมผู้บริโภค รวมถึงการศึกษาช่องทางตลาดไว้อย่างดี การลงทุนในระบบแฟรนไชส์ไม่ว่าจะใช้แผนระยะสั้น กลาง หรือแผนระยะยาว ต่างก็ต้องเข้าใจว่าเป็นการมองอนาคตมากกว่าที่จะต้องการเม็ดเงินเข้าแล้วก็หายไป นอกจากนั้นเมื่อเป็นแฟรนไชส์ที่พร้อมทีจะขยายสู่ต่างประเทศยิ่งต้องมีความแม่นยำในรายละเอียดของระบบธุรกิจและระบบแฟรนไชส์
มาถึงตรงนี้แล้วคงจะได้ข้อสังเกตขึ้นมานะครับว่า ถ้าเป็นธุรกิจส่งออกเน้นระบบขายส่ง ขายผ่านนั้นโอกาสสร้างตลาดในต่างประเทศแบบงูๆปลาๆเมื่อมีความกล้าไปบ้านเขาก็เป็นไปได้ที่จะมีอะไรติดมือกลับมาบ้าง แต่เมื่อสร้างระบบเป็นแฟรนไชส์แล้วจะอาศัยความเอ๋อ หรือตั้งใจไปไต่ระดับเอาทีหลังนั้นความเป็นไปได้เท่ากับติดลบนะครับ อย่าเห็นว่าเป็นเรื่องสนุกเพราะการผิดพลาดเมื่อลองเปิดสาขาสักครั้งในประเทศใดก็ตามโอกาสจะเข้าตลาดไปแก้ตัวอีกมีน้อยมาก เหมือนกับนักกีฬาที่ขาดการเตรียมตัว เล่นได้ไม่ดีแล้วบ้าบิ่นลงไปเล่นสนามใหญ่เรียกว่า โอกาสชนะนั้นไม่มีทางแล้ว เผลอๆ ยังอาจจะโดนคนดูโห่ไล่เอา เสียเชิงหมด......
