มีหลายคนถามผมว่าถ้าเปรียบเทียบแฟรนไชส์ในประเทศไทยกับอเมริกาแล้วห่างกันซักกี่ปี
ผมก็ไม่อยากตอบเลย กลัวทำลายน้ำใจกันเสียเปล่าๆ แต่เพื่อเป็นการยอมรับความจริงและสร้างกำลังใจในการกัดฟันพัฒนากันต่อไปก็เลยต้องขอบอกไว้ว่า ถ้านับกันธุรกิจต่อธุรกิจจำนวนประชากรและอัตราการขยายตัวของธุรกิจสาขาทีกระจายรอบประเทศและต่างประเทศ ก็มีความเป็นไปได้ที่ของเราจะน้อยกว่าซัก 30 ปี นี่ตอบแบบเอาใจกันแล้วนะครับ ใช่ครับเรายังห่างจากบ้านเขามากเหมือนกับในอีกหลายๆด้านของบ้านเรา แต่เมื่อเรามีตัวแบบการพัฒนาก็จะทำได้เร็วขึ้นมากกว่า อย่าบอกว่าลอกเขาแล้วทำให้เร็ว ควรจะมองโลกในแง่ดีว่า เราจะได้ครูที่ดี แม้ต้องครูลักพักจำก็ตาม
แฟรนไชส์ไทยก็มีอัตราการเติบโตได้เร็วมากทีเดียว
การเปิดคอลัมน์ที่จะบอกเล่าข้อมูลของธุรกิจแฟรนไชส์ด้านต่างๆที่มีในอเมริกานั้นคงจะต้องเน้นการวิเคราะห์ให้เห็นภาพที่มีการพัฒนาธุรกิจที่ปัจจุบันดำเนินการอยู่ รวมถึงแนวคิดแง่มุมที่จะมองกันสำหรับเล่มนี้คงจะเริ่มจากหลักการกันเสียก่อน ก่อนที่จะเริ่มเข้าสู่การวิเคราะห์ธุรกิจแฟรนไชส์ของอเมริกาเจ้าพ่อตัวจริงในวงการ
ธุรกิจระดับสากลที่จะสามารถขยายตัวด้วยระบบแฟรนไชส์ สินค้า หรือบริการที่นำเสนอจะต้องมีความต้องการของผู้บริโภคในตลาดอย่างกว้างขวางหรือสามารถที่จะขยายตัวด้วยการส่งเสริมระบบตลาดทั่วๆไปให้ผู้บริโภคโดยตรงเกิดความต้องการขึ้นมาได้ เป็นการเน้นตลาดผู้บริโภคที่เรียกได้ว่า การตลาดภาพรวม (Macro Marketing) และเมื่อตลาดนี้ให้การต้อนรับทั้งสินค้าบริการ ตราสินค้าก็จะเป็นที่รู้จักและมีภาพพจน์ในการขยายธุรกิจได้ดีขึ้น การตลาดด้านนี้จึงเป็นส่วนสำคัญในการเริ่มต้น คือการสร้างตลาดผู้บริโภคขึ้นได้จริง
ระบบการตลาดของธุรกิจแฟรนไชส์จะแบ่งเป็นสองภาคใหญ่ เมื่อพัฒนาตลาดภาพรวมได้ ก็จะต้องมีการวางแผนการตลาดในส่วนที่สอง การตลาดในระบบแฟรนไชส์แบบนี้ก็คือ การตลาดเพื่อขยายสาขาด้วยระบบแฟรนไชส์ เน้นการส่งเสริมให้เกิดการลงทุนในธุรกิจที่สร้างขึ้นมา ถือเป็นการตลาดเฉพาะ หรือMicro marketing กิจกรรมต่างๆที่สร้างขึ้นก็เพื่อส่งเสริมการขยายสาขาระบบแฟรนไชส์ การวางแผนที่ดี ขนาดการขยายตัวที่พอเหมาะ ธุรกิจก็จะดีขึ้น เท่ากับเพิ่มกำลังความสามารถในการสร้างกำไรและลดค่าใช้จ่าย ทั้งต้นทุนที่ดีขึ้นจากอำนาจในการต่อรอง
ธุรกิจที่จะสร้างเป็นร้านสาขาแฟรนไชส์ต้องมีตลาดเด่นชัด ต้องสร้างตลาดให้ได้ก่อน แล้วการตลาดที่ดีจะนำไปสู่มาตรฐานที่ดี มาตรฐาน คือ จุดขายของร้านค้าที่เป็นร้านสาขา ความมีมาตรฐานเป็นตัวบอกถึง การกำหนดสิ่งที่ลูกค้าจะได้รับ ที่ไม่เปลี่ยน ลูกค้าไม่ต้องเสี่ยงกับสิ่งที่ไม่ต้องการ และได้ในสิ่งที่ตนเองคาดหวัง ดังนั้นเราต้องรู้ว่าอะไรคือมาตรฐานของสินค้า ถ้าในที่เดียวกันสินค้าประเภทเดียวกัน แต่มาตรฐานต่างกันก็จะทำให้เกิดปัญหา นอกจากนั้นความต้องการของลูกค้าในแง่การตลาดภาพรวม ต้องแม่นว่า ความต้องการของลูกค้าเป็นอย่างไร ความต้องการที่ไม่ตรงต่อธุรกิจก็จะต้องถูกตัดออกจากความนิยมของผู้บริโภค และเมื่อสร้างความต้องการได้แล้วรักษามาตรฐานได้ ก็จะทำให้รักษาภาพพจน์ของสินค้าได้ด้วย
อย่างไรก็ตาม การดำเนินการธุรกิจระบบแฟรนไชส์มีความได้เปรียบกว่าการขยายตัวในระบบธุรกิจอื่น แต่ก็ยังเป็นธุรกิจที่จะต้องใช้เงินในการลงทุน ระบบแฟรนไชส์ถูกสร้างขึ้นเพื่อเน้นการใช้ความคิดเพื่อแก้ปัญหาข้อเสียในการขยายธุรกิจทั่วๆไป เมื่อใดก็ตามที่กระบวนการดำเนินธุรกิจกลายเป็นความเชี่ยวชาญ สามารถสร้างความสำเร็จได้อย่างต่อเนื่อง รูปแบบการลงทุนก็ย้ายรูปแบบจากการขยายธุรกิจธรรมดามาเป็นการลงทุนแบบใหม่ได้ ระบบแฟรนไชส์สามารถใช้กลุ่มสมาชิกเป็นผู้ลงทุนในสาขาที่ขยายกิจการ การดึงเอาประโยชน์ของระบบมาใช้ต้องระลึกเสมอว่า การลงทุนในธุรกิจแต่ละสาขาที่เกิดขึ้นเป็นเสมือนการใช้เงินของตัวเองลงทุน แฟรนไชส์ซอร์จะได้ใช้วิธีคิด วิธีตัดสินใจ อย่างระมัดระวังเหมือนการลงทุนที่ขยายต่อเนื่องนั้นเป็นการลงทุนด้วยตัวเองมากขึ้น
ในแง่คิดดังกล่าวจะช่วยลดความเสี่ยงที่จะทำให้ความเสียหายของแฟรนไชส์ซีน้อยลง แต่กลับมองเห็นความรับผิดชอบในเรื่องของชื่อเสียงที่เกิดจากความสำเร็จในการดำเนินการแต่ละสาขา การจัดการที่รอบคอบต้องไปด้วยกัน เพราะไม่ว่าร้านค้าจะเป็นการลงทุนจากบริษัทแม่หรือแฟรนไชส์ซีต่างก็อยู่ภายใต้ชื่อเดียวกัน เมื่อการทำแฟรนไชส์ให้ประสบความสำเร็จต่อเนื่องร้านที่กระจายเป็นสาขา จะเป็นตัวหล่อหลอมตัวเองความเข้มแข็งของตราและความเชื่อถือให้มีส่วนดึงเอาความต้องการในการลงทุนของตลาดออกมา
ข้อเสียของระบบแฟรนไชส์ ก็คือ เป็นกับดักของความอยาก เนื่องจากการเติบโตด้วยความรวดเร็ว จะทำให้ผู้ประกอบการอยากใหญ่ขึ้นในสายงานธุรกิจ ในประเภทสินค้านั้นๆการเร่งขยายงานที่ขาดคุณภาพ ขาดความพร้อมในการบริหารงาน การเร่งขยายเพียงต้องการภาพของความยิ่งใหญ่คือปัญหาอย่างหนึ่งที่ทำให้ระบบแฟรนไชส์หลายแห่งต้องปิดตัวลง
ปัญหาส่วนหนึ่งที่ทำให้การขายแฟรนไชส์ของไทยไม่ดี ก็คือ การประกอบ / การปรุงรส หรือวิธีการจัดการในการผลิต การบริการ ที่ไม่เน้นการออกแบบการทำงานให้ง่าย เป็นขั้นตอน หรือเป็นช่วงๆ แต่ละกระบวนการทำงาน นำเครื่องไม้เครื่องมือมาประกอบ ดังนั้นวิธีการตัวของธุรกิจเองจะไม่สะดวกเหมือนกับระบบงานสากลของธุรกิจข้ามชาติ อย่างKFC / McDonald’s ถึงแม้ว่าจะเป็นธุรกิจที่เป็นสินค้าแตกต่างจากอาหารทั่วไปในประเทศอื่นๆ แต่ทุกอย่างได้ถูกออกแบบการทำงานเป็นช่วง ซึ่งจะสร้างความคล่องตัวทั้งการผลิตและการให้บริการ ความเข้าใจในการสร้างวิธีการทำงานที่วางการทำงานโดยการใช้ความสามารถและประสบการณ์ พัฒนารูปแบบขึ้นมาทำให้ง่ายต่อการจัดการและบริหาร
แฟรนไชส์ที่มีแนวโน้มได้รับความนิยมมากขึ้นนั้นจะเป็นการสร้างธุรกิจให้กับแฟรนไชส์ซี ไม่ใช่เพียงเป็นผู้จำหน่าย หรือเน้นขายสินค้าอย่างเดียว แต่มุ่งสร้างระบบงาน เพื่อให้ผู้ประกอบการที่มาลงทุนสร้างธุรกิจให้เกิดได้ด้วยตัวเองโดยมีแฟรนไชส์ซอร์เป็นผู้นำทางและคอยสนับสนุนให้เกิดความสำเร็จ สำหรับในฉบับหน้าคงจะได้พบกับธุรกิจแฟรนไชส์ที่สามารถเติบโตข้ามชาติได้ของอเมริกาด้วยกัน วันนี้หน้ากระดาษหมดครับสวัสดี.
