ออสเตรเลีย : นี่แหละประเทศของธุรกิจค้าปลีก
เมื่อสังคมต้องมีการพัฒนา ธุรกิจที่ใกล้ชิดมากที่สุดกับประชาชนก็คือ ร้านค้าที่เกี่ยวข้องกับการซื้อการขายสินค้าที่ต้องดำรงชีวิต ร้านค้าเหล่านี้ก็ต้องมีการปรับตัว และสภาพการค้าปลีกของออสเตรเลียถือ ได้ว่าเป็นการปรับตัวที่ดีเห็นได้ชัด การจัดการระบบ สาธารณูประโภคที่ดี ทำให้ระบบการค้ามีจุดยืนและพัฒนาได้อย่างต่อเนื่อง
รูปแบบธุรกิจค้าปลีกที่เป็นสาขาของโลกมีเกือบทุกรูปแบบ ทุกยี่ห้อ ในขณะที่ร้านสาขาของประเทศเองก็มีการปรับตัวและกระจายสาขาได้ไม่น้อย ภาวการณ์แข่งขันจึงไม่เสียเปรียบ การรับเอารูปแบบวัฒนธรรมของอเมริกันไม่ว่าจะเป็น เคเอฟซี แมคโดนัลด์ สตาร์บัค หรือ ศูนย์การค้าที่เป็นโมเดร์นเทรด ของออสเตรเลีย เป็นเรื่องธรรมดาในขณะที่ ธุรกิจการค้าของบ้านของตัวเองก็มีศักยภาพที่จะแข่งขัน ระบบค้าปลีกที่เป็นของออสเตรเลียเอง เช่น วูลเวิร์ธ หรือร้านอาหารจานด่วนเอง ร้านสะดวกซื้อ ก็ได้รับการพัฒนาสามารถแข่งขันกับบริษัทค้าปลีกข้ามชาติต่างๆได้ด้วย
การพัฒนาร้านค้าปลีก เป็นรูปแบบหนึ่งที่วัดถึงศักยภาพของการพัฒนาประเทศ ร้านค้าขายของแต่ละแห่งนอกจากค้าขายภายในแล้วยังเป็นเสมือนโชว์รูม ให้สินค้าของประเทศไปด้วย รูปแบบร้านที่ดีทำให้เห็นถึงวิธีการทำการค้าที่เข้มแข็ง มีวินัย มีแนวคิด ร้านค้าที่ดูดีก็ช่วยให้ลูกค้าต่างประเทศเห็นถึงสินค้าที่ได้รับความนิยมของแต่ละประเทศ ร้านค้า ร้านขายของแต่ละพื้นที่ในสมัยเศรษฐกิจยุคใหม่จึงสำคัญมากกว่า ความหมายของร้านขายของธรรมดาไปแล้ว
หันกลับมามองดูการพัฒนาของธุรกิจบ้านเรา เมื่อเปรียบเทียบกับเส้นทางการเติบโตของออสเตรเลีย สิ่งที่แตกต่างกันนั้นมีบ้างเหมือนกัน ออสเตรเลียนั้นเป็นประเทศใหม่ที่ยังไม่มีทุนด้านวัฒนธรรมเท่ากับประเทศของเรา ประเทศไทยได้เปรียบกว่ามากเมื่อเทียบกันข้อนี้ แต่การเป็นประเทศออสเตรเลียเป็นประเทศใหม่ที่มีการปรับรูปแบบธุรกิจที่ตอบรับกับสมัยของ
สังคมที่เปลี่ยนแปลงก็ย่อมทำได้ดีกว่า เศรษฐกิจที่ออสเตรเลียวันนี้ย่อมมั่นคงกว่าไทย แต่เราเองก็มีการพัฒนาแก้ไขปัญหาได้ดี โดยต้องยอมรับว่าดีขึ้นเมื่อเปรียบกับช่วงที่มีวิกฤติอย่างมาก นั่นหมายความว่าเราสามารถที่จะพัฒนาต่อเนื่องได้อย่างดี การก้าวหน้าเดินต่อไปจุดสำคัญก็คือ ต้องเข้าใจเสียก่อนกว่าการพัฒนาธุรกิจรากหญ้านั้นต้องเน้นถึงความเข้าใจในการจัดการธุรกิจขั้นต้นเป็นรูปแบบให้ดีเสียก่อน ไม่ใช่เพียงแต่เน้นแค่ตัวผลิตภัณฑ์อย่างที่เราทำ การค้าไม่ใช่เพียงแค่ตัวสินค้า แต่หมายถึงการจัดการทั้งระบบ ไม่ว่าธุรกิจนั้นจะเล็กหรือใหญ่ก็ตาม การพัฒนาความรู้ด้านการจัดการ โดยเฉพาะเรื่องของระบบธุรกิจค้าปลีก จะต้องมีการส่งเสริมอย่างเป็นระบบมากขึ้น ทั้งในระบบการศึกษาปกติ และการศึกษานอกระบบที่ช่วยสร้างอาชีพที่เป็นมืออาชีพจริงๆ การส่งเสริมให้คนไทยกล้าที่จะสร้างธุรกิจค้าปลีกที่ต้องมีการลงทุน การสร้างรูปแบบที่ดีขึ้น การทำธุรกิจด้วยข้อมูลและนำเทคโนโลยีมาช่วยการบริหารงานมากขึ้น การสร้างบุคลากรนาสายอาชีพที่มีความภาคภูมิใจต่อวิชาชีพและพร้อมที่จะพัฒนาตนเอง สิ่งเหล่านี้คงจะต้องขอแรงจากหน่วยงานรัฐและองค์กรเข้ามาช่วยวางรากฐานกันบ้าง การค้าปลีกคือ การสร้างช่องทางการค้าให้เกิดขึ้น ไม่เพียงแต่มัวทุ่มพัฒนาอุตสาหกรรมการผลิต การเกษตร แต่เพียงอย่างเดียวอย่างทุกวันนี้ เพราะนานไปจะไม่มีคนขาย หรือไม่ คนขายก็กลายเป็นฝรั่งมังค่าไปเสียหมดนะครับ
การค้าการขาย ของร้านเล็กมูลค่าอาจจะไม่สูงมากนัก แต่ก็ยังสำคัญต่อระบบธุรกิจขนาดใหญ่ด้วย และการมีร้านค้าขนาดเล็กที่เข้มแข็ง จะแสดงถึงศักยภาพของคนในสังคมไปด้วย การทำธุรกิจอย่างมีระบบคือสิ่งที่ต้องทำ ไม่ใช่เพียงแค่ใครๆนึกอยากจะเปิดร้านขายของก็ทำ เพื่อรอเวลาให้ล้มหายไปในอนาคตอันใกล้ ช่วยกันปลุกสำนึกเสียใหม่ สร้างวินัยในการทำงาน ธุรกิจการค้า มองความสำเร็จในการค้าระดับประเทศมากขึ้น การค้าเล็กๆที่เห็นวันหน้าก็ไม่ใช่เรื่องเล็กๆที่ไม่สำคัญอีกต่อไป.
